viernes, 15 de noviembre de 2013

Monarquía absoluta : Forma política típica del Antiguo Régimen.

Población estancada : Crisis de subsistencia.

 Sociedad estamental : Formada por grupos muy cerrados.

Estamento : Grupo de personas diferenciadas legalmente.

Nobles : No pagaban impuestos.

 Privilegiados Nobleza y el clero.

 No privilegiados : Burguesía y campesinado.

Aduanas interiores  : Dificultaban el comercio.

activitats

Monarquía absoluta - Forma política típica del Antiguo Régimen
 Población estancada - Crisis de subsistencia
 Sociedad estamental - Formada por grupos muy cerrados
 Estamento - Grupo de personas diferenciadas legalmente
 Nobles - No pagaban impuestos
 Privilegiados - Nobleza y el clero
 No privilegiados - Burguesía y campesinado
 Aduanas interiores - Dificultaban el comercio

EL ANTIGUO REGIMEN

Monarquía absoluta              Forma política típica del Antiguo Régimen 
Población estancada             Crisis de subsistencia 
Sociedad estamental             Formada por grupos muy cerrados 
Estamento                            Grupo de personas diferenciadas legalmente 
Nobles                                 No pagaban impuestos
Privilegiados                         Nobleza y el clero
No privilegiados                   Burguesía y campesinado 
Aduanas interiores                Dificultaban el comercio

miércoles, 13 de noviembre de 2013

ACTIVITATS CRISI ANTIC RÈGIM

Aquests dies heu estat treballant el tema de la Crisi de l'Antic Règim i heu fet tota una sèrie d'exercicis.
Us proposo aquestes activitats per repassar alguns conceptes importants del tema que estem estudiant.




Aquí teniu alguns enllaços amb més exercicis:

- Activitats.
- Mots encreuats.

I us deixo aquesta presentació feta per la profe Marga que us servirà per repassar el tema. Té vídeos interessants.

   http://www.scribd.com/doc/77585037"  style="text-decoration: underline;" >CRISI ANTIC RÈGIM

viernes, 8 de noviembre de 2013

El extraordinario viaje

Todo ocurrio un 5 de febrero , probablemente el dia màs frio y con màs aire de todo el invierno... Mis amigos y yo decidimos hacer un viaje por todo el Mar Mediterraneo. Habiamos estado esperando ese día con tantos nervios, era el primer viaje que haciamos solos, sin padres (con muchas ganas de perderles de vista obviamente) y en barco. Ese día se nos iban los gorros, las maletas e incluso nos costava a nosotros avanzar hacía el barco. Cuando ya entramos dentro del barco nos instalamos en cada habitación, algunos en un camarete solos, otros en compañia... Pero todos estabamos en la misma planta. Esa noche hacían fiesta en una sala, así que todos nos preparamos y bajamos a la fiesta. Nos divertimos como nunca, bailamos, cantamos, jugamos y al final de la noche salimos en la terraza y todas las chicas al salir nos caimos ya que estaba helada la terraza y los zapatos no estaban preparados para aguantar el hielo, los chicos se rieron, pero quien ríe ultimo ríe mejor y ellos todo chulos salieron a la terraza y tambien se cayeron. Nos levantamos todos y como era imposible estar en l aterrazapara contemplar la luna nos fuímos al camarote de janel ya que se veía por la ventana la luna y sus estrellas, allí pasamos la noche, bebiendo, hablando, saltando por la cama, Melani mirò el reloj y con la tontería se habian echo las 8 de la mañana.. Así que todos nos fuimos a dormir. El 15 de febrero ya habíamos visto bastante mar así que nos volviamos hacía el puerto de Tarragona, para desembarcar y explicar todo lo que habíamos visto a nuestros padres. Pero esa noche ocurrió algo que nunca nos habriamos esperado que pasaría, ubo una gran tormenta y nose como ni donde rompió el barco. Todos los del grupo cojimos mantas, comida, bebida, cuchillos, la radio, salvavidas... Todo lo que pudimos cojer. Salimos y cojimos un bote todos nos subimos, recuerdo que no se podía ver nada por la lluvia tal vez por el aire, no lo sè. Así que nos pusimos una manta encima todos y nos escondimos hasta de buena mañana, para mi gran alivio, ví que la tormenta había pasado y que todos los de mi grupo estaban bien. Tambien me fije que no sabíamos donde estabamos que no habia nada solo agua y agua... Estubimos en busca de tierra meses y meses no sabiamos que día era ni nada, pero un día muy caluroso encontramos una isla que no parecía que estubiese habitada. El primer día notamos que por el diá los animales estaban muy bien pero cuando anochecía todos los animales subian a los arboles no querían tocar el agua no sabía porque, pero luego nos dimos cuenta todos ese sitio no era normal el agua por la noche se volvía asesina se comía todo lo que pillava, pero no tenía boca, ni dientes solo tenía una substancía que los matava. Poco a poco nos fuímos adaptando a ese sitio y nos hicimos una cabaña, comíamos, cazabamos, eramos los dueñois de ese sitio aunque por la noche el dueño era el mar. Por la noche contabamos historias que nos habían pasado con nuestros padres para notarlos cerca de nosotros porque teníamos muchas ganas de perderles de vista pero poco a poco cada vez teníamos mas ganas de abrazarles y contarles todo, que ese viaje nos habían echo madurar, que estabamos vivos, que no perdiesen al esperanza y sobre todo cada noche pensabamos que si ellos se acordarían tanto de nosotros como nosotros de ellos. Una tarde vimos un helicoptero y cojimos fuego y encendimos un arbol, el helicoptero bajo y nos recojió. Cuando llegamos a casa, nuestros padres nos dijeron uan frase que nos conmovió " Hijos, veo que este viaje a parte de haceros madurar ha echo que os unaís y podaís sobrevivir y cada noche nosotros mirabamos una estrella pidiendo que porfabor estubieseis en alguna parte de este mundo vivos.

Taller de escritura: esta imagen me sugiere...

Hola chic@s, la tarea de hoy consiste en inventar una historia a partir de la imagen que tenéis a continuación. Una vez realizada, tenéis que hacer una nube de palabras de vuestra historia en wordle
Recordad las características del texto narrativo y cuidad la ortografía y la expresión. 
¡Ánimo!


lunes, 4 de noviembre de 2013

EL SEGLE XVIII: LA CRISI DE L'ANTIC RÈGIM

Per fi comencem el recorregut per la Història. El primer tema tracta la crisi de l'Antic Règim. Abans d'entrar en matèria, visualitzeu el següent vídeo:




Preguntes:

1.- Sota quin règim estava la major part d' Europa al Segle XVIII?

2.- Quina era l'activitat més important?

3.- Què generaven les crisis de subsistència?

4.- De qui eren les terres?

5.- Això què implicava als pagesos?

6.- Per què va haver-hi un període de pau internacional?

7.- En quins grups es dividia la societat?

8.- Quin era el sistema de govern?

9.- Què era l' il·lustració?

10.- Què va passar el 1783?

11.- Qui va ser el primer president d'EEUU?

12.- Quan va redactada la primera Constitució?

Agradecimiento

¡Hola chic@S! Antes de nada, quería agradeceros las muestras de cariño que me disteis el último día. Una vez en casa y con más tranquilidad, he releído vuestras dedicatorias y me he emocionado muchísimo. En este tiempo que hemos estado juntos (algunos este curso, otros desde el año pasado), me habéis aportado muchas cosas y la verdad es que, siempre lo diré, en la clase que disfruto más es en el AO porque se establecen unos vínculos más estrechos. Me llevo muchas anécdotas y recuerdos bonitos de este curso. Sé que inicio un proyecto muy bonito y especial pero eso no quita que os eche de menos y me preocupe por vosotros. Mi máximo deseo es que aprobéis todos a final de curso y consigáis el Graduado Escolar. Prometedme que os vais a esforzar mucho y ya desde ahora (no lo dejéis para más adelante porque puede ser tarde)

Y ahora los mensajes personalizados:

- Rachid: hazme el favor de dejar de jugar. Sabes que te cuesta así que céntrate en los estudios porque es la última oportunidad. Haz todos los deberes y estudia, por favor. ¡No enredes! Eso sí, sigue igual de simpático, ¿vale?

- Anayat: pregunta todo lo que no entiendas, intenta relacionarte más con tus compañeros... Ellos te pueden ayudar, ¿vale?

- Mourad: sigue aprendiendo día a día. Todo lo que te lleves te servirá para iniciar una nueva vida. ¡Ánimo!

- Sara: has encontrado tu sitio. El pasado es el pasado. Nada importa. Ahora estás en el buen camino. Estudia y conseguirás todo lo que te propongas.

- Jonathan: con esfuerzo y tesón puedes conseguirlo pero ya sabes que debes centrarte un poquito más y no enredar. ¡Sigue igual de divertido!

- Angelito: contigo me río mucho. Por fin, conseguí hacerte alguna foto mirando a la cámara. Sólo decirte que aproveches que estás en esta clase para aprender todo lo que puedas.

- Jesús: ole y ole. Alumno que exprime cada segundo todo lo que hay a su alrededor y aprende cada segundo. Estoy muy orgullosa de ti, de cómo has evolucionado y de que tengas las cosas tan claras. Y sobre todo, que te has redescubierto ¡¡¡como escritor!!! ¡Qué maravilla! (He leído tu poema... Me ha encantado) Sigue enviándome lo que escribas, ¿vale?

- Irene: sigue así Irene. Considero que en esta clase estás de fábula y que puedes conseguir todo lo que te propongas.

- Ciprian: eres inteligente. ¡No pierdas esta oportunidad! Estos días me he dado cuenta de que echas una mano siempre que puedes. Así que ayuda a tus compis (en especial a Rachid, ya que espero que todos consigáis el graduado). ¡No juegues más!

- Diana: eres un encanto. Te falta abrirte a los demás, dejar atrás todo lo que haya pasado y dejar que la gente se acerque a ti. Este es tu proyecto del año. Tienes unos compis maravillosos... ¡aprovéchalo!


Y, en general, deciros que estoy orgullosa de vosotros, que sois muy buenos chic@s y que nunca olvidéis lo más importante: TENÉIS QUE SER "PERSONETES".
Muchas gracias por todo chic@s. Os vendré a ver con mi pequeñín... ¡prometido!